Αναβάθμιση της εκπαίδευσης: Μια ηθική υποχρέωση για τους κατοίκους της Δυτικής Αθήνας

Όταν τον Δεκέμβριο του 2017 η κυβέρνηση διοργάνωσε το αναπτυξιακό Συνέδριο για την ανάταξη της Δυτικής Αττικής, διαβεβαίωνε ότι η Δυτική Αττική θα πάψει να είναι η “πίσω αυλή” της Αθήνας.

Οι εξαγγελίες που έγιναν ήταν πολλές. Σε λίγους μήνες η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ ΑΝΕΛ θα εξαντλήσει τα συνταγματικά όρια της θητείας της, αλλά οι κάτοικοι των Δυτικών προαστίων συνεχίζουν  να μετρούν τις πληγές τους από την αδιαφορία της Πολιτείας και τις επιπτώσεις της βαθιάς οικονομικής κρίσης που βιώνουν από το 2010.

Η μόνη εξαγγελία που υλοποιήθηκε τα τελευταία τέσσερα χρόνια αφορούσε στην ίδρυση του Πανεπιστημίου Δυτικής Αττικής η οποία όμως, όπως αποδείχθηκε, δεν ήταν τίποτα άλλο παρά μια απλή διοικητική απόφαση για τη συγχώνευση του Τ.Ε.Ι. Αθήνας και του Α.Ε.Ι. Πειραιά.

Είναι πανθομολογούμενο ότι η πολιτική που ακολούθησε η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ στον τομέα της εκπαίδευσης προέταξε όλες τις ιδεολογικές και πολιτικές της αγκυλώσεις και εξελίχθηκε σε μια ολομέτωπη επίθεση, σε βάρος όλων των βαθμίδων και των γνωστικών πεδίων της εκπαίδευσης.

Μεθοδικά και συστηματικά στερεί από τους μαθητές κάθε είδους εφόδιο για την ανάπτυξη της κριτικής τους σκέψης, αποκόπτει την εκπαίδευση από τις θρησκευτικές πεποιθήσεις της συντριπτικής πλειοψηφίας των Ελλήνων και επιχειρεί να μετατρέψει το δημόσιο σχολείο σε χώρο επώασης  και προώθησης  των ιδεοληπτικών της αντιλήψεων.

Όλα αυτά βέβαια είναι εντελώς ξένα και άσχετα με τα τεκταινόμενα στις άλλες χώρες της ΕΕ. Και φυσικά δεν είναι τυχαίο ότι η Ελλάδα εν μέσω διεθνών τεχνολογικών και παραγωγικών ανακατατάξεων, κινδυνεύει να εγκλωβιστεί και να καθηλωθεί ανάμεσα στις χώρες περιορισμένης παραγωγικής βάσης, χαμηλής προστιθέμενης αξίας, χαμηλών ειδικοτήτων και χαμηλών μισθών.

Και αν αυτός ο κίνδυνος ελοχεύει για το σύνολο του εργατικού δυναμικού της χώρας… για τους νέους της Δυτικής Αθήνας είναι ακόμα πιο ΜΕΓΑΛΟΣ.

Σύμφωνα με τα στοιχεία που έχουν εκπονήσει οι δήμοι της Δυτικής Αθήνας στα επιχειρησιακά τους προγράμματα, στα ποσοστά των πτυχιούχων ΑΕΙ –ΤΕΙ της περιοχής μας παρουσιάζονται σημαντικές διαφορές σε σχέση τόσο με τα αντίστοιχα ποσοστά της χώρας όσο και με την περιφέρεια.

Πιο συγκεκριμένα,  οι  πτυχιούχοι  ΑΕΙ –  ΤΕΙ  στη Δυτική Αθήνα αντιστοιχούν περίπου στο 8% του πληθυσμού ενώ στην περιφέρεια το ποσοστό είναι γύρω στα 15% και στο σύνολο της χώρας είναι γύρω στο 11%.

Αυτές οι κραυγαλέες ανισότητες δείχνουν και το μέγεθος της αποτυχίας των πολιτικών που ακολουθήθηκαν τα τελευταία χρόνια. Δείχνουν πόσο κάλπικα ήταν τα συνθήματα και οι υποσχέσεις τους.

Είθισται, στο πλαίσιο της πολιτικής αντιπαράθεσης η αξιωματική αντιπολίτευση να  περιορίζεται στην άσκηση κριτικής για τις κυβερνητικές αποφάσεις και να μην προχωρεί στη διατύπωση προτάσεων.

Στον αντίποδα αυτής της πρακτικής η ΝΔ παρουσίασε πρόσφατα το συνολικό πλαίσιο της πολιτικής της για την Παιδεία. Ένα πλαίσιο που μπορεί να μετατρέψει την εκπαίδευση σε «κεντρικό όχημα για την ανάπτυξη της χώρας».

Δείτε εδώ το πρόγραμμα της ΝΔ για την Παιδεία:
https://nd.gr/sites/ndmain/files/u48/pds/parousiash_paideia.pdf

Παράλληλα, στην πολύπαθη Δυτική Αττική εκτός από την αναβάθμιση της εκπαιδευτικής διαδικασίας απαιτείται και η αναβάθμιση των σχολικών μονάδων. Οι περισσότερες από αυτές είναι παλιές, δεν καλύπτουν τους σύγχρονους αντισεισμικούς κανονισμούς και δεν ανταποκρίνονται στις σύγχρονες ανάγκες για την καλλιέργεια ψηφιακών δεξιοτήτων και την ανάπτυξη διαδραστικών μεθόδων διδασκαλίας.

Είτε μέσω του προγράμματος δημοσίων επενδύσεων είτε με τις συμπράξεις Δημοσίου και Ιδιωτικού Τομέα (ΣΔΙΤ) πρέπει να προχωρήσουμε στον εκσυγχρονισμό των υφιστάμενων δομών. Προσωπικά, σε αυτήν την προσπάθεια θέλω να συμβάλλω. Να πάμε μαζί την Ελλάδα μπροστά.

Το ζητούμενο για τα παιδιά μας που επέλεξαν να μείνουν στον τόπο τους δεν είναι να τους δώσουμε ότι εμείς κληρονομήσαμε. Η δική μας ηθική υποχρέωση είναι να τους εξασφαλίσουμε σήμερα αυτά που χρειάζονται αύριο.

Μόνο τότε θα κάνουν πράξη τα δικά τους όνειρα. Μόνο τότε θα δικαιώσουν τον ανιδιοτελή αγώνα των γονιών τους.